സാംസ്കാരിക ചരിത്രം

അനുഗ്രഹീതരായ പ്രതിഭകള്‍ക്ക് ജന്മമേകിയ മണ്ണാണിത്. കലയുടെ അനന്തസാധ്യതകളെക്കുറിച്ച് ബോധവാന്മാരായ ഒരു തലമുറ മുമ്പേ കടന്ന് പോയിരിക്കുന്നു. ഇ.രാമന്‍ മാസ്റ്റര്‍, പാണിശ്ശേരി കുഞ്ഞമ്മദ് മാസ്റ്റര്‍, വാകയാട്ടില്ലത്ത് ദാമോദരന്‍ എമ്പ്രാന്തിരി, ആച്ചിക്കുളങ്ങര ഉക്കാരന്‍ നമ്പ്യാര്‍, എം.കെ.ചാപ്പന്‍ നായര്‍ തുടങ്ങിയവര്‍ ഈ പഞ്ചായത്തില്‍ ജീവിച്ചിരുന്നു. നാടന്‍ കലകളില്‍ അനുഷ്ഠാന കലകളില്‍ ക്ളാസിക് കലാശാഖയില്‍, പത്രപ്രവര്‍ത്തനരംഗത്ത്, കഥാപ്രസംഗകലയില്‍, യുവജനോത്സവ വേദികളില്‍, കാവ്യനഭസ്സില്‍, സാഹിത്യ വേദിയില്‍, കായിക കളരിയില്‍, ചെസ് കരുനീക്കങ്ങളില്‍, സാമൂഹ്യ സേവനമേഖലകളില്‍ അവര്‍ പയ്യൂരിന്റെ നാമം കോറിയിട്ടു. ഭക്തിയിലും ശക്തിയിലും അധിഷ്ഠിതമായ ഒരു സാംസ്കാരിക പാരമ്പര്യം ഈ ഗ്രാമത്തിനവകാശപ്പെടാനുണ്ട്. വിവിധ ചൈതന്യങ്ങള്‍ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ട ക്ഷേത്രങ്ങളും, പള്ളികളും വൈവിധ്യ പൂര്‍ണ്ണമായ നാടന്‍ കലാരൂപങ്ങളും ഇതാണ് തെളിയിക്കുന്നത്. മേപ്പയ്യൂര്‍ ടൌണിലെ മങ്ങാട്ടുമ്മല്‍ പരദേവതാ ക്ഷേത്രം, മഠത്തുംഭാഗത്തെ കണ്ഠമനശാലമഠം ഭഗവതീക്ഷേത്രം, കാട്ടുമാടം ക്ഷേത്രം. കൊഴുക്കല്ലൂര്‍ ചെറുശ്ശേരി ഭഗവതി ക്ഷേത്രം, കൊഴുക്കല്ലൂര്‍ ശിവക്ഷേത്രം, നിടുമ്പൊയില്‍ കുളങ്ങര പരദേവതാ ക്ഷേത്രം, കായലുകണ്ടി ക്ഷേത്രം, ചാവട്ട സുബ്രഹ്മണ്യ ക്ഷേത്രം, കൊക്കര്‍ണി ഗുരുജി ക്ഷേത്രം, കീഴ്പ്പയൂര്‍ കുനിയില്‍ അമ്പലം, വിളയാട്ടൂര്‍, പുതിയെടുത്ത് ക്ഷേത്രങ്ങള്‍, അയിമ്പാടി ക്ഷേത്രം, എന്നിങ്ങനെ അനേകം ക്ഷേത്രങ്ങള്‍ ഈ ഗ്രാമത്തില്‍ ഉണ്ട്. ചാവട്ട സുബ്രഹ്മണ്യക്ഷേത്രം, കൊഴുക്കല്ലൂര്‍ ശിവക്ഷേത്രം എന്നിവിടങ്ങളില്‍ മാത്രമാണ് പുരുഷ ശക്തി പ്രതിഷ്ഠിതമായിരിക്കുന്നത്. കൊക്കര്‍ണിയില്‍ താന്ത്രിക മതത്തിന്റെ അവശേഷങ്ങളാണ് കാണാനാവുന്നത്. അയിമ്പാടി ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രതിഷ്ഠ ഒരു മനുഷ്യദൈവമാണ്. മറ്റു ക്ഷേത്രങ്ങള്‍ മാതൃദേവതാ രൂപങ്ങളെ ആരാധിക്കാനുള്ള മന്ദിരങ്ങളാണ്. സ്ത്രൈണ ശക്തിയുടെ ആരാധന കാര്‍ഷിക സമൂഹങ്ങളുടെയും ജീവിത രീതിയുടെയും പ്രകാശനമാണ്. മതവിശ്വാസത്തിന്റെ അനുഷ്ഠാനപരവും ദാര്‍ശനികവുമായ വശങ്ങള്‍ ഈ പ്രദേശത്തും പ്രചാരത്തിലുണ്ടായിരുന്നു. ക്ഷേത്രങ്ങള്‍ അനുഷ്ഠാന കേന്ദ്രങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു. അതേ സമയം ദാര്‍ശനിക കേന്ദ്രങ്ങളായ യോഗീമഠങ്ങളും നിലവിലുണ്ടായിരുന്നതായി യോഗീമഠമെന്ന് (ചോയി മഠം) പേരുള്ള ഭവനങ്ങള്‍ തെളിയിക്കുന്നു. പരിചക്കളി, വട്ടക്കളി, പൂരക്കളി, കോല്‍ക്കളി, കുതിരക്കോലം, മലയന്‍ പാട്ട് തുടങ്ങിയ വൈവിധ്യമാര്‍ന്ന നാടന്‍ കലാരൂപങ്ങളുടെ മുഖ്യവിഷയം ഭക്തിയും വിശ്വാസവുമായിരുന്നങ്കിലും ചില കലാസൃഷ്ടികള്‍ എങ്കിലും ജനജീവിതത്തിന്റെ തുടിപ്പുകള്‍ ഉള്‍ക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഗര്‍ഭിണികളെ പ്രേതബാധകളില്‍ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കുന്നതിന് നടത്തിയിരുന്ന ബലിക്കളിയുടെ ഭാഗമായി ആലപിച്ചിരുന്ന മാരന്‍പാട്ട് നാടന്‍ കലാരൂപങ്ങളിലനാവൃതമാവുന്ന ജീവിതാസക്തിയുടെ ആവിഷ്ക്കാരമാണ്. ചെറുവട്ടാട്ട് കഥകളി സംഘത്തിന്റെയും നാടകസംഘത്തിന്റെയും ശ്ളാഘനീയമായ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ മേപ്പയ്യൂരിന്റെ സാംസ്ക്കാരിക ചരിത്രത്തിലെ അവിഭാജ്യ ഭാഗമാണ്. കഥകളി കിരീട നിര്‍മ്മാണത്തിന് ഇന്ത്യന്‍ പ്രസിഡന്റിന്റെ അവാര്‍ഡ് ലഭിച്ച മണാട്ട് ഗോവിന്ദന്‍ നായര്‍ ഈ ഗ്രാമത്തിന്റെ അഭിമാനമാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിര്‍മ്മിതികള്‍ ദല്‍ഹിയിലെ നാഷണല്‍ മ്യൂസിയത്തില്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കാറുണ്ട്. മേപ്പയ്യൂരിന്റെ നാടകപാരമ്പര്യം 1920-കളില്‍ തന്നെ പ്രശസ്തമായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് പത്ത് ദിവസം തുടര്‍ച്ചയായി ഒരു സംഘം മേപ്പയ്യൂരങ്ങാടിക്കടുത്ത് നാടകപ്രവര്‍ത്തനം നടത്തിയിരുന്നു. ദേശീയപ്രസ്ഥാനത്തിന്റെയും കര്‍ഷിക കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെയും ഭാഗമായി സാമൂഹികാനാചാരങ്ങള്‍ക്കെതിരെ കല ശക്തമായ ഒരായുധമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു. നാടകം, സംഗീതം എന്നീ രംഗങ്ങളിലാണ് വലിയ മുന്നേറ്റം ഉണ്ടായത്. ഇതിന് നേതൃത്വം നല്‍കിയതില്‍ പ്രമുഖന്‍ ഇ.രാമന്‍ മാസ്റ്റര്‍ ആയിരുന്നു. 1951-ല്‍ വിളയാട്ടൂര്‍ എളമ്പിലാട് മാപ്പിള യു.പി.സ്കൂളിന്റെ ജൂബിലി ആഘോഷത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഇ.രാമന്‍ മാസ്റ്റര്‍ സംവിധാനം ചെയ്ത അബ്ദുള്‍ റസാക്ക് എന്ന നാടകമാണ് നാടകത്തിന്റെ ചരിത്രത്തില്‍ എടുത്ത് പറയത്തക്കതായ ഒരു സംഭവം. അറിയപ്പെടുന്ന വാദ്യ വിദഗദ്ധന്മാര്‍ ഈ ഗ്രാമത്തിലുണ്ട്. കേരള ശാസ്ത്ര സാഹിത്യപരിഷത്ത്, പുരോഗമന കലാസാഹിത്യ സംഘം, ബാലസംഘം എന്നിവയും മേപ്പയ്യൂരിലെ സാംസ്കാരികരംഗത്ത് സജീവമായി ഇടപെടുന്ന സംഘടനകളാണ്.കളരികളിലാണ് ഈ ഗ്രാമത്തിലെ കായിക സംസ്ക്കാരത്തിന്റെ വേരുകള്‍ കണ്ടെത്താന്‍ കഴിയുക. പ്രശസ്തരും പ്രഗത്ഭരുമായ അനേകം ഗുരുക്കന്‍മാരും, അഭ്യാസികളും ഈ ഗ്രാമത്തില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.പയ്യോര്‍ മല എന്ന പേരിന്റെ ആദിരൂപം അയ്വര്‍ മലയാണെന്നും അത് പാണ്ഡവസഹോദരന്മാരെ സൂചിപ്പിക്കുന്നുവെന്നുമാണ് ഐതീഹ്യം. പാണ്ഡവന്മാരുടെ അനുസ്മരണമായിട്ടാണ് അമ്പെയ്ത്ത് മല്‍സരം പയ്യോര്‍മല പ്രദേശത്തിന്റെ സവിശേഷമായ കായിക വിനോദമായി രൂപപ്പെട്ടത്. ഓണക്കാലത്ത് ഗ്രാമജീവിതത്തെ ശബ്ദമുഖരിതവും സജീവവുമാക്കുന്ന അമ്പെയ്ത്ത് മത്സരത്തിന് പയ്യൂര്‍ ഗ്രാമത്തില്‍ നല്ല വേരോട്ടമുണ്ട്.